Antykruchość

Streszczenie

Czy widziałeś świetne pomysły lub pozornie solidne organizacje, które upadły z powodu jakiegoś losowego zdarzenia lub nieoczekiwanego szoku? Czy Twoja organizacja wydaje znaczne zasoby na próby unikania zmienności lub niepewności? A co jeśli szoki, zmienność i niepewność są właśnie tym, czego Twoje pomysły lub organizacja potrzebują, aby naprawdę się rozwinąć? To streszczenie Antykruchość pokazuje, że kluczem do sukcesu nie jest unikanie stresu, ale przyjęcie koncepcji "antykruchości."

Antykruchość to przeciwieństwo kruchości; to coś, co kocha losowość i niepewność i jest wzmacniane przez szok. Antykruchość jest inherentna we wszystkich naturalnych i złożonych systemach, które przetrwały przez czas. Nasza nowoczesna cywilizacja dąży do tłumienia zmienności i losowości oraz unikania stresorów; ale gdy zrozumiemy znaczenie antykruchości, zdamy sobie sprawę, że nasze nowoczesne podejście faktycznie szkodzi.

Tłumienie zmienności i losowości w naszej gospodarce, zdrowiu, edukacji czy życiu politycznym sprawia, że te systemy stają się bardziej kruche. Bez stresorów, złożone systemy stają się słabe, a nawet umierają.

Czarne Łabędzie - duże, nieregularne i nieprzewidywalne wydarzenia - to one kształtują historię. Nie możemy ich przewidzieć, ale możemy określić, który obiekt lub system jest bardziej podatny na Czarne Łabędzie niż inny. Kruche systemy to te, które nie lubią zmienności, losowości, błędów czy stresorów.

Nowoczesne społeczeństwo zakłada, że wszystko można 'naprawić', ale najczęściej lepiej jest nie ingerować. Życie społeczno-gospodarcze i ciało ludzkie mogą faktycznie ucierpieć na skutek interwencji, co czyni całość bardziej podatną na szoki i niepewność. Często najlepszym rozwiązaniem jest zignorowanie szumów z nadmiaru danych i pozwolenie czasowi na rozwiązanie problemu.

Jednym z najgorszych aspektów nowoczesnego społeczeństwa jest sposób, w jaki kruchość i antykruchość są przenoszone z jednej grupy na drugą, zazwyczaj z jedną stroną czerpiącą wszystkie korzyści, a drugą ponoszącą całe szkody.

Streszczenie

1. Wprowadzenie do antykruchości

Większość ludzi zakłada, że przeciwieństwem "kruchego" jest "solidny" lub inne podobne słowo sugerujące odporność; ale odporne przedmioty nie zmieniają się ani nie poprawiają.W rzeczywistości nie ma słowa na przeciwieństwo kruchości - najlepszym, co możemy wymyślić, jest coś w rodzaju "nieuszkodzony." Zamiast tego użyjmy słowa "antykruchość." Odporny opiera się szokom, ale pozostaje zasadniczo taki sam, podczas gdy antykruchość staje się lepsza po szoku; kocha losowość i niepewność. Cokolwiek ma więcej korzyści niż strat z losowego zdarzenia lub pewnego rodzaju szoku, jest antykruchością; kruchość jest przeciwnością.

Rozważ Hydrę, potwora z mitologii greckiej o licznych głowach. Kiedy jedna głowa była odcięta, rosły dwie nowe. To jest istota antykruchości: coś, co lubi pewien rodzaj szkody i nawet dzięki temu kwitnie. Kolejnym przykładem, który przybliża nas do tej koncepcji antykruchości, jest starożytny król Mitrydates, który chronił się przed zamachem, przyjmując coraz silniejsze dawki trucizny. To zasada, która leży u podstaw szczepień. Idea polega na tym, że czasami systemy potrzebują stresorów, aby rosnąć i prosperować.

Antykruchość jest nieodłącznym aspektem wszystkich tych naturalnych i złożonych systemów, które przetrwały; więc jeśli pozbawimy takie systemy zmienności, losowości i stresorów, faktycznie im zaszkodzimy. Tłumienie zmienności i losowości w naszej gospodarce, naszym zdrowiu, naszej edukacji czy życiu politycznym sprawia, że te systemy stają się bardziej kruche. Bez stresorów, złożone systemy stają się słabe, a nawet umierają.

Triada

Kruchość pragnie spokoju, robustność nie zależy zbytnio, podczas gdy antykruchość rośnie z chaosu.

Wprowadź się w kłopoty

Aby innowować, najpierw wprowadź się w kłopoty. Nadmiar energii uwalniany, gdy przereagujesz na niepowodzenie, nadkompensacja, to właśnie to, co wyzwala innowacje. To jak zachęcanie konia do szybszego biegu poprzez postawienie go przeciwko silnemu rywalowi. W każdym systemie ta nadkompensacja buduje dodatkową zdolność, która pomaga systemowi przetrwać.W przeciwieństwie do analityków ryzyka, którzy starają się przetrwać rodzaj złego doświadczenia, które miało miejsce w przeszłości, nadkompensacja jest sposobem natury na pomoc systemowi w radzeniu sobie z najgorszym, co mogłoby się zdarzyć - nie tylko z tym, co złego już się zdarzyło.

Informacja jest antykruchością. Karmi się próbami jej zaszkodzenia. Rozważ dużą korporację lub rząd próbujący "przywrócić zaufanie" po kryzysie. Kiedy słyszysz to sformułowanie, wiesz, że są kruche, a więc skazane na porażkę. Informacja jest tam i jest bezlitosna.

Życie jest antykruchością - do pewnego momentu, wszystkie żywe istoty są wzmacniane przez stresory. (Ale tylko do pewnego momentu, zbyt duży stres może zabić.) Nieożywione, nieżyjące rzeczy natomiast pękają pod wpływem stresu. Ludzie zdają się radzić sobie najlepiej z ostrymi stresorami, które działają jak posłańcy, szczególnie jeśli mają czas na regenerację. Nie radzą sobie dobrze z chronicznymi stresorami, takimi jak uciążliwy szef, problemy podatkowe, czy długie codzienne dojazdy - czyli presje wynikające z cywilizacji. Złożone systemy również korzystają z pewnego poziomu stresu - to sposób, w jaki informacje są przekazywane do składowych części systemu.

Jednak nasze współczesne życie stara się jak najbardziej wyeliminować stresory, myśląc, że to nas wzmocni lub wzmocni społeczeństwo. Ale ludzie i społeczeństwa to nie pralki, które można naprawiać i ulepszać. W rzeczywistości jest dokładnie na odwrót: bez okresowych ostrych stresorów będziemy słabsi, a nie silniejsi. Żywe organizmy potrzebują pewnej dawki losowości i nieładu, aby się rozwijać.

Ewolucja i antykruchość

Ewolucję można postrzegać jako proces wzmacniania się pod wpływem szkód - uwielbia stresory, losowość i niepewność. Jeden jednostka może być stosunkowo krucha, ale jej cierpienie wzmacnia pulę genów. Gdyby natura zarządzała gospodarką i jej instytucjami, nie marnowałaby wysiłku na ciągłe ratowanie każdej jednostki, aby pomóc jej żyć wiecznie. Dla ewolucji, im więcej szumów i zakłóceń w systemie, tym więcej reprodukcja najsilniejszych i losowe mutacje pomogą zdefiniować następne pokolenie. Oczywiście, jest to prawda tylko do pewnego momentu: katastrofa, która wyeliminowałaby całe życie na ziemi, nie pomogłaby najbardziej przystosowanym przetrwać.Mimo to, ewolucja zachodzi, gdy szkoda wyrządzona jednostkowemu organizmowi pomaga całemu gatunkowi przetrwać.

Negatywną stroną tego jest to, że błędy lub katastrofy, które dotknęły niektóre osoby, mogą pomóc reszcie z nas, ale na pewno nie pomagają im. Zatonięcie Titanica było katastrofą dla jego pasażerów, ale bez tej katastrofy nadal budowalibyśmy coraz większe statki, a następne zatonięcie byłoby jeszcze bardziej tragiczne.

Natura działa warstwowo: mniejsze organizmy przyczyniają się do ewolucji; nasze komórki ciała rywalizują o przetrwanie; każda komórka zawiera białka, które rywalizują; i tak dalej. Podobny rodzaj warstwowości występuje w gospodarce, z jednostkami, małymi firmami, działami w dużych korporacjach, branżami, regionalnymi gospodarkami i gospodarką światową. Aby gospodarka była antykruchością i ewoluowała, poszczególne firmy muszą być kruche i narażone na pęknięcia. Możemy złagodzić szkody, które mogą wyniknąć dla bardzo słabych, chroniąc jednostki przed głodem, zapewniając ochronę społeczną i przede wszystkim szacunek. Ale fakt jest taki, że rządowe plany ratunkowe są przeciwieństwem zdrowego podejścia do ryzyka, chroniąc nienadających się do życia.Lepszym rozwiązaniem jest posiadanie systemu, w którym upadek żadnej firmy nie może pociągnąć za sobą innych.

Opor przeciwko czarnym łabędziom

Większość historii pochodzi od Czarnych Łabędzi - dużych, nieregularnych i nieprzewidywalnych zdarzeń, które mają ogromne konsekwencje. Takie zdarzenia są niezbędne dla historii, technologii i wiedzy. Możemy myśleć, z perspektywy czasu, że prawie przewidzieliśmy te Czarne Łabędzie, próbując uczynić historię bardziej liniową, ale robiąc to, nie doceniamy roli przypadku. W naszym nowoczesnym świecie, ze wszystkimi jego technologicznymi zawiłościami, rola Czarnych Łabędzi faktycznie rośnie, nawet gdy upieramy się, że jesteśmy lepsi w przewidywaniu, a nawet unikaniu takich zdarzeń. Zrozumienie antykruchości sprawi, że będziemy mniej obawiać się Czarnych Łabędzi.

Nie możemy powiedzieć na pewno, że określony szok lub zdarzenie nastąpi, ale możemy określić, który obiekt lub struktura jest bardziej krucha niż inna, gdyby zdarzenie miało miejsce. Zamiast mówić o ryzykach, powinniśmy mówić o tej koncepcji kruchości: tego, co nie lubi zmienności, losowości, błędów lub stresorów.

Musimy również porozmawiać o 'fragilistach,' tej kategorii ludzi, którzy mylą nieznane z nieistniejącym, przeceniają zasięg wiedzy naukowej i chwalą się byciem 'racjonalnymi.' Medyczny fragilista to osoba, która nie docenia zdolności organizmu do samoleczenia; polityczny fragilista uważa, że gospodarka to maszyna, którą można regulować i 'naprawiać'; a finansowy fragilista to osoba, która narzuca systemowi bankowemu modele ryzyka, które ostatecznie niszczą ten system.

2. Zaprzeczenie i nowoczesność

Rzemieślnicy, taksówkarze i dentyści mają zmienność w swoich dochodach, ale są stosunkowo odporni na rodzaj Czarnego Łabędzia, który zatrzymałby cały ich dochód. Pracownicy, z drugiej strony, nie mają takiej zmienności, ale ich dochód może zniknąć po jednym telefonie z działu HR. Mały błąd daje osobie samozatrudnionej cenną informację, która pomaga jej się dostosować; mały błąd pracownika staje się częścią jego stałej karty pracy.

Słowo "zmienność" pochodzi od łacińskiego volare, co oznacza "latać." Kiedy pozbawiamy systemy polityczne i inne zmienności, poprzez jakąś błędną próbę interwencji, szkodzimy im i uniemożliwiamy im prawdziwe rozkwitnięcie.

Levant i państwo narodowe

Północny Lewant, mniej więcej obszar, który dzisiaj obejmuje północną Syrię i Liban, był przez tysiące lat zamożnym regionem, zdominowanym przez handlowców. Następnie przyszły dwie wojny światowe, które podzieliły region między dwoma państwami narodowymi, Syrią i Libanem. Kilka dekad później w Syrii powstała Partia Baas, rozpoczynając program 'modernizacji', który oznaczał scentralizowanie i ustawy państwowe, zastępując starożytne centra handlowe lub suki nowoczesnymi biurowcami. Handlujące rodziny wyjechały (do miejsc takich jak Nowy Jork czy Kalifornia) a miasta takie jak Aleppo pogrążyły się w upadku. Tymczasem Liban pogrążył się w wojnie domowej, gdy rywalizujące frakcje zbroiły się, a państwo nic nie robiło.

Państwa narodowe nie są nowe (był krótki przykład w starożytnym Egipcie), ale przez większość historii dominowały imperia, takie jak rzymskie czy osmańskie. Imperia rozwijają się, pozwalając lokalnym elitom na zamożność i zachowanie pewnej skutecznej autonomii lokalnej.Nawet Europa, przed powstaniem państw Niemiec i Włoch, była w stanie ciągłego napięcia, z przesuwającymi się sojuszami i konfliktami między małymi państwami i miastami-państwami. Stworzenie w XIX wieku państw narodowych doprowadziło bezpośrednio do dwóch wojen XX wieku. Nowoczesny system państw narodowych może oznaczać mniej aktów gwałtownych konfliktów, ale kiedy wojny wybuchają, są o wiele bardziej destrukcyjne. Na dłuższą metę, nieporządna konfederacja kierowana lokalnie będzie bardziej stabilna niż system scentralizowany.

Losowość (do pewnego stopnia) rządzi

Zmienność może działać jak oczyszczanie: okresowe małe pożary lasów pomagają oczyścić system z łatwopalnego materiału. Podobnie, im dłużej rynek finansowy nie doświadcza żadnego traumy, tym gorsze będą skutki, gdy w końcu nadejdzie. Odrobina zamieszania od czasu do czasu pomaga wzmocnić ogólny system.

Gdy zmienność i losowość są sztucznie tłumione, system nie tylko staje się bardziej kruchy, ale nie wykazuje widocznych ryzyk - więc kiedy nieuniknione stanie się faktem, szok jest jeszcze gorszy.Pomyśl o rządzie Egiptu przed zamieszkami w 2011 roku: przez cztery dekady był wspierany przez Stany Zjednoczone "aby uniknąć chaosu." Zapobieganie hałasowi pogorszyło problem w dłuższej perspektywie.

Problem z nowoczesnością

W centrum naszego pojęcia nowoczesności leży przekonanie, że więcej interwencji to coś dobrego, że wszystko można i powinno być "naprawione." Zamiast tego rozważ pojęcie iatrogeniki, dosłownie to, co jest "spowodowane przez uzdrowiciela" (iatros to uzdrowiciel po grecku). Klasycznym przykładem jest stara praktyka upuszczania krwi jako metoda leczenia ludzi, co z pewnością w większości przypadków przynosiło więcej szkód niż korzyści. Kiedy mamy do czynienia z niepotrzebną interwencją, mamy do czynienia z iatrogeniką - szkodzeniem podczas próby pomocy.

W nowoczesnym świecie najczęściej zdarza się to w życiu społeczno-ekonomicznym i w ciele człowieka. Interwencja państwa prowadzi do kruchości i głębszego kryzysu, gdy ten nastąpi. Pomyśl o Alanie Greenspanie i jego interwencyjnych próbach "wygładzenia cyklu boom-bust" przed 2007 rokiem, które ukrywały problemy pod dywanem i spowodowały większy szok gospodarczy.

Czasami interwencja jest konieczna i pożądana: problemem jest naiwny interwencjonizm, który myśli, że poprawia sytuację i nie dostrzega wyrządzanej szkody. Zazwyczaj dobrze jest interweniować, aby kontrolować takie rzeczy jak rozmiar czy prędkość. Ale często najlepszym rozwiązaniem jest wcale nie interweniować. Niestety, współczesny świat tego nie rozumie. Menedżerowie nie są nagradzani za wszystkie te razy, kiedy nie interweniowali bez potrzeby.

Współczesny świat wprowadza do naszego życia dużo hałaśliwych danych, co może prowadzić do zbyt dużej interwencji w klasycznym przypadku iatrogenii. Często najlepszym rozwiązaniem jest zignorowanie hałasu i pozwolenie czasowi na rozwiązanie problemu.

Przewidywanie, co za bzdura

Zakładamy, że więcej danych pomoże nam przewidzieć zdarzenia - ale duże wydarzenia, szczególnie główne polityczne przewroty, nie są przewidywalne. Przewidywanie i prognozowanie to zjawiska nowoczesne, a nie są neutralne. W rzeczywistości prognozowanie może być wręcz szkodliwe, tak jak upuszczanie krwi chorym ludziom. Możemy przewidzieć ruch planet, ale nie jesteśmy w stanie dokładnie przewidzieć rewolucji, kryzysów czy wielkości deficytów budżetowych.

Społeczne, ekonomiczne i kulturalne życie leży w domenie Czarnego Łabędzia, gdzie istnieje granica wiedzy, której nigdy nie można osiągnąć.

3. Inny punkt widzenia

Rozważmy przypadek Tony'ego DiBenedetto, czyli "Fat Tony," który dorastał w Brooklyn, przeniósł się do New Jersey i jest węszącym kruchość. Uważa, że nerdowie, administratorzy, a zwłaszcza bankierzy, są naiwni. Przed 2007 rokiem wiedział, że nadchodzi jakiś rodzaj kryzysu, i postawił przeciwko niemu. W rezultacie zarobił dużo. Nie wierzył w przewidywania, ale zarobił dużo pieniędzy przewidując, że niektórzy ludzie - profesjonalni prognostycy - zbankrutują. Fat Tony identyfikuje kruchości, stawia zakład na upadek tego kruchego systemu, zgarnia dużą wygraną, a potem idzie na lunch.

Seneka i stoicy

Stoicki filozof Seneka żył kilka tysięcy lat przed Fat Tony. Stoicy propagowali pewną obojętność wobec losu. Po jakiejkolwiek niepowodzeniu Seneka mówił: "Nic nie straciłem." Nie był kruchy wobec decyzji podjętych przez los. Seneka wiedział, że sukces zwiększa kruchość; posiadanie rzeczy sprawia, że martwisz się o ich utratę.Więc przechodził przez mentalne ćwiczenie, w którym zrzekał się wszystkich swoich posiadłości, tak aby w przypadku ich utraty, nie odczuwał tego. Nadal preferował bogactwo; po prostu starał się uczynić się antykruchością wobec jego utraty.

Pierwszym krokiem do zwiększenia antykruchości jest zmniejszenie swojej ekspozycji na negatywne Czarne Łabędzie i pozwolenie naturalnej antykruchości działać sama. To prowadzi nas do pojęcia sztangi, czegoś z dwoma skrajnościami, które są trzymane oddzielnie, z unikaniem środka. Innymi słowy, dąż do kombinacji maksymalnie bezpiecznej na jednym końcu i maksymalnie spekulacyjnej na drugim, unikając kruchego środka. Dobrym przykładem tego jest tradycja w literaturze francuskiej, gdzie pisarze szukają niezbyt wymagającej posady, aby płacić rachunki, jednocześnie zyskując czas na realizację swojego twórczego powołania. Praca Einsteina w Urzędzie Patentowym podczas rozwijania swoich teorii to kolejny przykład.

4. Edukacja kontra innowacje

Jednym z naszych największych błędów jako ludzi jest myślenie, że dokładnie wiemy, dokąd zmierzamy, i zakładanie, że inni też to wiedzą.W rzeczywistości, od architektury po medycynę i inżynierię, to metoda prób i błędów prowadzi do innowacji. Wielkim atutem Ameryki jest to, że angażuje się w próby i błędy; w Japonii, w przeciwnym razie, porażka jest haniebna, więc ludzie ukrywają swoje błędy.

Selekcja naturalna

Natura wie, jak wybierać; około połowa wszystkich embrionów przechodzi spontaniczny poronienie. Natura wie, że łatwiej jest próbować i zawodzić, niż zawsze dążyć do stworzenia czegoś doskonałego. Dolina Krzemowa to rozumie, z jej mantrą "porażka na początku". Zachowaj to, co dobre, porzuć to, co złe, i wiedz, kiedy zabrać zyski. Antykruchość wybiera najlepszą opcję; kruchość nie ma opcji.

Często wyniki, które przypisujemy umiejętnościom, były naprawdę wynikiem korzystania z opcji. Potrzebujemy pewnej inteligencji, aby rozpoznać, że opcja istnieje; tak działa metoda prób i błędów, używając inteligencji do rozpoznawania, co zachować, a co odrzucić.

Granice akademii

Akademicy lubią umniejszać rolę prób i błędów w społeczeństwie i wiedzy ludzkiej. Lubią podkreślać, że to uniwersytety generują bogactwo i rozwój użytecznej wiedzy.Ale to, że bogate kraje są wykształcone, nie oznacza, że edukacja powoduje bogactwo. Jest z pewnością przydatna dla jednostki i odgrywa pewną rolę na poziomie narodowym, ale edukowanie ludzi nie jest automatyczną ścieżką do narodowego bogactwa, jak wielu zakłada.

Istnieje duża różnica między działaniem a myśleniem. Myśliciele nienawidzą niepewności; wpadają w pułapkę historii; i zawsze próbują zrozumieć logikę rzeczy. Antykruchościowi wykonawcy przyjmują niepewność; używają narracji do motywacji, ale nie są uwięzieni przez historię; i wiedzą, że racjonalnym działaniem jest porównanie dwóch wyników i wybranie lepszej opcji.

Praktycy nie piszą, oni działają. Nie wprowadzamy teorii w życie, tworzymy teorie z praktyki. To nie znaczy, że nauka akademicka nie stoi za niektórymi praktycznymi technologiami, ale nie musimy być naiwni co do tego, co akademia może, a czego nie może zrobić.

Rewolucja przemysłowa nie została wywołana przez naukę. Raczej głównymi źródłami wiedzy i innowacji technicznych w Wielkiej Brytanii w XIX wieku byli amatorzy i rektorzy, innymi słowy, oświeceni amatorzy.Rewolucja była wynikiem budowania technologii przez technologów, takich jak wynalezienie przez Johna Kaya latającego czółenka w 1733 roku; to była empiryczna ewolucja oparta na próbach, błędach i eksperymentach doświadczonego rzemieślnika.

Wszystko to sugeruje, że rolą rządu powinno być finansowanie majsterkowiczów i innowatorów oraz zachęcanie do współpracy; bo kto wie, dokąd może prowadzić nieprzewidywalność współpracy?

5. Wykrywanie kruchości

Dla czegoś, co jest kruche, im intensywniejszy szok, tym większe szkody powoduje. Jeśli uderzysz swoim samochodem w ścianę z prędkością 50 mil na godzinę, spowoduje to większe szkody niż gdybyś uderzył w tę samą ścianę z prędkością 5 mil na godzinę dziesięć razy. Kumulacyjny efekt małych szoków na coś kruchego nie jest tak zły jak efekt pojedynczego, dużego szoku. A im coś jest bardziej kruche, tym większe szkody odniesie od tego pojedynczego, dużego szoku.

Małe jest mniej kruche, szczególnie w świecie biznesu. Bycie dużym w trudnych czasach jest prawdziwym problemem. Im większy projekt, tym gorszy finalny wynik; im większy projekt, tym wyższy koszt opóźnienia w stosunku do ostatecznego budżetu.Jednak niektóre projekty można podzielić na mniejsze części, tak że rozmiar segmentu ma większe znaczenie niż rozmiar całego projektu.

W naszym skomplikowanym, wzajemnie zależnym, zglobalizowanym świecie, efekty Czarnego Łabędzia są coraz częstsze. Problem w jednym miejscu może zniszczyć całe przedsięwzięcie; projekty są tak słabe, jak najsłabsze ogniwo w ich łańcuchu. Świat staje się mniej przewidywalny, nawet gdy coraz bardziej polegamy na technologiach, które mają trudne do oszacowania błędy. Możemy myśleć, że nasza gospodarka staje się bardziej efektywna, ale kruchość oznacza, że koszt błędów jest znacznie wyższy. Na giełdach zamieniliśmy traderów na komputery, myśląc, że to przyniesie (bardzo mały) wzrost efektywności. Ale kiedy trader popełnia błąd, skutek jest ograniczony i rozproszony; kiedy komputer popełnia błąd, wpływ może być ogromny. Pamiętasz sierpniowy 2010 "flash crash?" Całe zdarzenie zostało wywołane przez jeden mały błąd komputera. A dzięki globalizacji, efekt zarażenia jest globalny.

Kto zbankrutuje?

Fannie Mae była gigantyczną, sponsorowaną przez rząd instytucją kredytową, która upadła, obciążając amerykańskich podatników stratami wynoszącymi setki miliardów dolarów. W 2003 roku dziennikarz pokazał mi tajny raport pracownika Fannie Mae, który ujawniał, jak korporacja oblicza ryzyko: wzrost ekonomicznego wskaźnika prowadził do ogromnych strat, podczas gdy ruch w przeciwnym kierunku prowadził do niewielkich zysków. Dalsze wzrosty oznaczały jeszcze większe dodatkowe straty, podczas gdy dalsze spadki oznaczały coraz mniejsze przyrosty zysku. Był to jasny przypadek przyspieszenia szkód, na ogromną skalę.

Mówiłem każdemu, kto chciał słuchać, że Fannie Mae "siedzi na beczce z dynamitem" - a co za tym idzie, wiele innych instytucji, takich jak banki.

Lekcja, którą można wynieść z Fannie Mae, polega na szukaniu przyspieszenia szkód. Kiedy każde odstępstwo od założonej normy pogarsza sytuację, np. kiedy każdy wzrost stopy bezrobocia zwiększa deficyt budżetowy, lub firma musi pożyczać coraz więcej pieniędzy, aby utrzymać się na powierzchni, sytuacja jest z natury krucha.

Możemy zastosować to podejście, aby sprawdzić, czy matematyka w modelu ekonomicznym jest fałszywa: wprowadź niewielką zmianę w założeniach modelu i zobacz, jak duży jest efekt i czy się nasila. Jeśli tak jest, to osoba polegająca na tym modelu zbankrutuje na skutek efektu Czarnego Łabędzia, na przykład jak Fannie Mae.

6. Niektóre rzeczy powinny zostać pominięte

Czasami łatwiej jest opisać coś, mówiąc, czym to NIE jest, niż czym to JEST. Podobnie, czasami lepiej jest coś pominąć. Jak powiedział Steve Jobs, "Ludzie myślą, że skupienie oznacza powiedzenie tak rzeczy, na które musisz się skupić. Ale to wcale nie oznacza tego. Oznacza to powiedzenie nie dla 100 innych dobrych rzeczy, które istnieją... Jestem tak dumny z rzeczy, których nie zrobiliśmy, jak z tych, które zrobiłem. Innowacja to powiedzenie nie dla 1000 rzeczy."

Nieustannie szukamy więcej danych, aby rozwiązać problemy, ale prawda jest taka, że w naukach społecznych, a zwłaszcza w ekonomii, tony statystyk mogą być natychmiast unieważnione przez jedno zdarzenie Czarnego Łabędzia - zdarzenie, którego nie można przewidzieć.

Rola czasu

Coś, co przetrwało przez długi czas, prawdopodobnie służy dobremu celowi, którego nasze oczy i nasza logika mogą nie dostrzegać. (Nawet coś antykruchościowe ostatecznie się zepsuje, ale powinno to zająć znacznie więcej czasu.) Kiedy próbujemy wyobrazić sobie, jak może wyglądać przyszłość, często spekulujemy na temat nowych technologii i produktów, ale zapominamy, że powinniśmy zacząć od przeszłości i szacunku dla zapisu historycznego. Pojęcie heurystyki jest ważne: to reguły praktyczne (często nienapisane), które naprawdę decydują o przetrwaniu.

Są rzeczy, które giną, jak ludzie i większość przedmiotów, a są rzeczy, które są niezniszczalne i potencjalnie wieczne. Zazwyczaj mają one komponent informacyjny. Technologia jest wspaniała, zwłaszcza gdy zastępuje coś kruchego, ale jest najlepsza, gdy jest niewidoczna. Najbardziej niewidoczne technologie to zazwyczaj te, które istnieją najdłużej - a każdy rok, który mija bez ich eliminacji, zwiększa prawdopodobieństwo, że takie technologie będą nadal trwać.

Niestety, informacje ukrywają porażki. Zauważamy zmiany, ale nie rzeczy, które są statyczne.Jesteśmy znacznie bardziej zależni od wody niż od telefonów komórkowych, ale zakładamy, że telefony komórkowe są kluczowe ze względu na częstość ich zmian. Więc jak dowiedzieć się, czy nowy pomysł lub wynalazek jest naprawdę ważny? Czas. Czas jest jedynym czynnikiem, który zamieni niepotrzebny hałas w pył i zachowa to, co naprawdę warto zachować. Książka, która jest na rynku od dekady, prawdopodobnie przetrwa kolejną dekadę; książka, która jest na rynku od 2000 lat, będzie nadal miała moc przetrwania. Matematyka jest tutaj może wyjątkiem; w matematyce od razu widać, czy wyniki mają znaczenie. We wszystkim innym, zwłaszcza w dziedzinach literatury, finansów i ekonomii, czas jest pewnym sposobem na pozbycie się przesadnej promocji nowości.

Kruchość a opieka zdrowotna

Negowanie antykruchości zasłania ukryte koszty nowoczesnej opieki zdrowotnej. Nie powinniśmy potrzebować dowodów na szkodliwość, aby stwierdzić, że dany lek lub procedura są szkodliwe.Weźmy na przykład tłuszcz trans, wynalazek człowieka: w momencie jego wynalezienia wszyscy zakładali, że ten naukowo stworzony tłuszcz jest lepszy od swoich naturalnych odpowiedników: pozostawał miękki w lodówce, był tani w produkcji, a przypuszczano, że jest zdrowszy niż masło czy smalec. Okazało się, że jesteśmy naiwni: okazuje się, że ten stuff faktycznie zabija ludzi.

Tłuszcz trans to klasyczny przykład iatrogenii, która szkodzi próbując pomóc. W takiej sytuacji korzyści są zazwyczaj małe, ale widoczne, podczas gdy szkody są duże, opóźnione i ukryte. Co jakiś czas nauka wynajduje lek, który "poprawia wydajność," tylko po to, aby dowiedzieć się, co każdy handlowiec na rynku może Ci powiedzieć: nie ma czegoś takiego jak darmowy obiad. Gdyby istniał lek, który mógłby sprawić, że czujemy się lepiej bez żadnych negatywnych skutków długoterminowych, natura prawdopodobnie już by to odkryła.

Przede wszystkim, iatrogenia prowadzi do wniosku, że medycyna i przemysł farmaceutyczny powinny skupić się na naprawdę ciężkich, o wysokim nasileniu objawów stanach i chorobach. Dla wszystkiego innego, gdzie pacjent jest mniej-więcej zdrowy, przemysł farmaceutyczny powinien pozwolić Matce Naturze być lekarzem.

Ewolucja postępuje dzięki nieskierowanemu majsterkowaniu.Nauka odgórna, jednak robi coś przeciwnego. Często istnieje logika naturalnych rzeczy, której po prostu możemy nie rozumieć. W końcu, cokolwiek robi Natura, zostało przetestowane z biegiem czasu i jest rygorystyczne, dopóki nie udowodni się inaczej. Mimo to, jesteśmy naiwni dla teorii i informacji, zapominając, że ludzkie wyjaśnienia zmieniają się cały czas. Często mylimy losową zmienność z informacją i działamy na jej podstawie, interweniując, kiedy powinniśmy zostawić rzeczy takie, jakie są.

Średnia długość życia człowieka wzrosła dzięki połączeniu wielu czynników: sanitarnych, antybiotyków, medycznej interwencji w sytuacjach zagrażających życiu, i tak dalej. Z drugiej strony, wiele chorób zostało spowodowanych przez cywilizację: próchnica zębów, wpływ palenia, i większość chorób sercowo-naczyniowych. Do tej drugiej listy możemy dodać niepotrzebne interwencje medyczne. Mamy tendencję do interwencji, zwłaszcza gdy myślimy, że mamy dużo informacji, na podstawie których powinniśmy działać.

Jednak wiele razy ludzie mieliby większe korzyści z odebrania rzeczy niż z dodawania kolejnych produktów i procedur: jeśli zabierzemy cukier i rafinowane węglowodany, napoje gazowane, suplementy diety, itp., wiele osób skorzystałoby. Leki przeciwbólowe dostępne bez recepty to kolejny produkt, na którego braku skorzystałoby wielu: poleganie na tych lekach przeciwbólowych może powstrzymać kogoś przed rozwiązaniem, powiedzmy, przyczyny ich bólów głowy.

Co ciekawe, okresowe pozbawienie jedzenia lub post mogą również mieć pozytywny wpływ na ciało człowieka. Zakładamy, że skoro istnieje coś takiego jak zrównoważona dieta, to powinniśmy zawsze jeść tę równowagę przy każdym posiłku, a częste posiłki są dobrym pomysłem. Ale w bardziej prymitywnych społeczeństwach, dostęp do żywności był zarówno zróżnicowany, jak i narażony na ryzyko. Wiemy, że okresowy stres związany z ćwiczeniami jest dobry dla ciała; dlaczego nie zdajemy sobie sprawy, że okresowy post może mieć ten sam efekt? Wiele religii wprowadza rytualne posty; może są na coś.

7. Kruchość i etyka

Najgorszą rzeczą w nowoczesnym społeczeństwie jest sposób, w jaki kruchość i antykruchość są przenoszone z jednej strony na drugą, przy czym jedna strona otrzymuje wszystkie korzyści, a druga nieświadomie ponosi całe szkody. W tradycyjnych społeczeństwach, wartość osoby zależała od tego, ile była gotowa poświęcić dla innych.W naszym społeczeństwie, władza przypada tym, którzy nie mają nic do stracenia. To różnica między świętymi, rycerzami, innowatorami, dysydentami i artystami, wszystkimi ludźmi, którzy ryzykują dla dobra innych; a biurokratami, korporacyjnymi garniturami, politykami i biznesmenami, którzy nie mają nic do stracenia, a jednak mają ogromną władzę. Antykruchość społeczeństwa zależy mocno od pierwszej grupy osób (choć trzeba powiedzieć, że nie zawsze mają rację, a niektórzy mogli mieć mesjanistyczny zapał, który ostatecznie spowodował ogromne szkody).

Brak ryzyka

Niektóre osoby mają opcje w naszym społeczeństwie kosztem innych. Każdy tak zwany twórca opinii powinien ponosić ryzyko; każdy prognozujący i analityk powinien ponieść straty, jeśli ludzie polegają na ich prognozach, a te prognozy okazują się błędne. To głęboko niemoralne, aby mówić bez działania; jeśli wyrażasz opinię, która może zaszkodzić innym, powinieneś ponieść pewną odpowiedzialność za swoje słowa. W tradycyjnych społeczeństwach, lepiej jest próbować i ponieść porażkę, ryzykując, niż nigdy nie być narażonym na konsekwencje swoich własnych słów lub działań.

Nie pytaj kogoś o jego opinię lub rekomendację; po prostu zapytaj, co faktycznie robi lub czego nie ma w swoim własnym portfelu.

Giełda jest największym transferem antykruchości w historii ludzkości. Inwestycje są pakowane w akcje, menedżerowie mają możliwość podejmowania dużych decyzji, które manipulują systemem, a oni zdobywają więcej prestiżu niż przedsiębiorcy, którzy są prawdziwymi ryzykantami. System pozostawia menedżerów korporacyjnych, takich jak zarządzający funduszami, z mnóstwem zachęt, ale bez żadnych dezyncentywów. Rozważ, że branża bankowa straciła setki miliardów dolarów, prawdopodobnie więcej niż kiedykolwiek zarobiła, a poszczególni menedżerowie nadal zgarniali miliardy w wynagrodzeniach, a rachunek pokrył podatnik. Adam Smith, w swoim słynnym Dziedzictwie Narodów, zrozumiał ten problem, ostrzegając, że menedżerowie pieniędzy innych osób nie mogą być oczekiwani, aby pilnować go "z taką samą niespokojną czujnością, z jaką partnerzy w prywatnej spółce często pilnują swojego własnego."

Być może największą tyranią ze wszystkich, która naprawdę pozwala ludziom praktykować etyczną opcjonalność, jest duża organizacja.Etyczna opcjonalność polega na zachęcaniu ludzi do dostosowywania swoich przekonań do działań, a nie działań do przekonań. Nie ma nic złego w praktykowaniu zawodu, ale kiedy ta osoba próbuje wpływać na innych, staje się podejrzana; ponieważ, inaczej niż w starożytnym państwie-mieście, nie mamy już kary wstydu, najwyższej kary w starożytności za naruszenie etyki. W dużych, złożonych organizacjach wstyd nie może wywierać dyscypliny. Znakiem rozpoznawczym wiedzy organizacyjnej jest to, że błędy są popełniane zbiorowo, a nie indywidualnie; 'wszyscy to robią' staje się mantrą.

8. Myśli końcowe

Podsumowując tę książkę w jednym zdaniu:

Wszystko zyskuje lub traci na zmienności. Kruchość to to, co traci na zmienności i niepewności.

Czas to zmienność. Prawdziwa edukacja, ta, która kształtuje charakter, lubi nieporządek; edukacja oparta na etykietach nie. Błąd powoduje, że niektóre rzeczy się psują, ale inne nie; niektóre teorie rozpadają się, ale inne nie. Możemy wykryć, które rzeczy lubią zmienność, a które nie.

Innowacje zyskują na niepewności.Rozproszona losowość jest koniecznością. Wszystko, co duże lub szybkie, cechy nowoczesności, jest krótkotrwałe. Szklanka jest również krótkotrwała. Ale żywe rzeczy są długotrwałe.

Wiesz, że żyjesz, bo lubisz różnorodność - głód sprawia, że rzeczy smakują dobrze, wysiłek nadaje sens wynikom, smutek i niepewność idą w parze z radością i przekonaniem. Żadne życie nie jest etyczne, jeśli jest pozbawione osobistych ryzyk.